انگار هنوز دری در حال سوختن است...

کاش کمی از خاک چادر مادر روزیمان می شد تا...

تا دیگر این من ، من نباشد

نوشته شده توسط علیرضا رضوان در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388 ساعت 16:29 | لینک ثابت |