تبليغاتX
بی نشان
 

یه چیزی که به نظرم بین همه شهدا مشترکه دل بریدن از دنیاست

وقتی یه آدم یه درب جدید واسه فرار پیدا میکنه

به قول خودمون با کله میره تو اون دره تا برسه به جایی که باید...

اما...

امان از اون روزی که اون در باز هم به روی این عالم باز شه

روز از نو روزی از نو

حالا باز بگرد دنبال یه راه خروجی.

مثل گم شده ها و گم کرده ها.

کاش اون کسی که ما گمش کردیم یه در واسمون باز کنه که بریم

چه رفتنی!

اما به نظرم گاهی ما هم گم شده یه گم کرده ایم

حالا هر کی گم شده یکی هست دیگه

میدونید کی میشه حالگیری؟

اون وقتی که یه جورایی پیدا بشی اما !

اما پیدا نشی

 

نوشته شده توسط علیرضا رضوان در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387 ساعت 21:59 | لینک ثابت |