دنیا آمدن. دنیا دیدن . در دنیا دویدن . لذت بردن از دنیا . دیدن تمام زرق و برقهای احتمالا کلی دلربا!

آری تمامی خوب است  و خاطره انگیز! اصلا تمام غمها هم خود به نوعی زمانی جز یادمانی در ذهن ما نخواهد ساخت اما...

اما هر چه با خود فکر می کنم میگویم :

 "فلانی آخر آخرش از دنیا چی میخوای؟؟؟؟"

"فلانی تو این دنیا! سراسیمه! دنبال چی میگردی؟

این همه شور این همه هراس .این همه غم و شادی برای کی؟

 برای چی؟"

تو چی؟

هانطور که دیروز و دو روز پیش و یک ماه پیش و ...

و تمام غمها و خوشیها...

گذشت

و این نیز...

و فرا میرسد آن لحظه موعود

باید زیبا باشد

و شاید البته برای من

لحظه ای پر از هراس...

و آنگاه دیدار

آن نیز باید زیبا باشد..

اما برای من

پر از خجالت                                         یه وقت نظر ندینا...........

پر از شرمندگی

پر از اشک